Een vlaag van verstandsverbijstering

Terwijl ik dit schrijf zit ik met een rosé op het terras ergens in Amsterdam. De zon schijnt en de toeristen lopen aan me voorbij. De ideale setting om te ontspannen. Niets aan dit schouwspel wijst er dan ook naar dat ik nog geen half uur geleden in complete staat van waanzin verkeerde. Ik leg het jullie uit.

Het is alweer drie jaar geleden dat ik mijn passie voor Artiestenpsychologie ontdekte. Ik raakte gefascineerd door het werkveld van de artiest. Ik was geboeid door de dynamiek tussen artiesten en hun fans. Ik wilde alles weten over creativiteitsontwikkeling, personal branding, verslavingen, podiumvrees en ga zo maar door. Het was diezelfde periode dat ik besloot om hier een boek over te gaan schrijven. Ik benaderde diverse artiesten en ging met hen in gesprek. Ik zocht naar patronen. Mijn netwerk breidde zich uit en van het schrijven van een boek groeide mijn ‘artiestenpsychologie’ uit tot een goedlopende praktijk met nationale en internationale artiesten.

Mijn boek zit door deze ontwikkelingen nog altijd half klaar in de oven te wachten tot de tijd rijp is.

Om mezelf te blijven inspireren in dit schrijfproces ben ik er dan ook een groot voorstander van om voldoende ‘in het wereldje’ te stappen. Mensen observeren, kijken naar de artiest en zijn publiek, genieten van het creatieve product. Zo was ook vandaag zo’n dag. Naar Amsterdam om te netwerken. Op social media zag ik voorbij komen dat Nick en Simon vandaag hun boekpresentatie hadden. 10 Jaar Nick & Simon, geschreven door Klaas Bond, hun vroegere Nederlands docent.  Graag zou ik dit boek toe willen voegen aan mijn boekenkast gevuld met mooie biografieën.

Zo gezegd, zo gedaan. Camera mee, visitekaartjes op zak. Tja, want met visitekaartjes op zak sta je paraat om de juiste contacten te leggen. Net werken.

Nu moet ik jullie bekennen dat ik al zo ongeveer tien jaar een zwak heb voor twee bepaalde mannen uit Volendam. Nog in de tijden dat ik headbangend weekenden doorbracht op Graspop Metal Meeting, draaide ik stiekem op mijn slaapkamer de albums van Nick en Simon. Laten we zeggen; mijn guilty pleasure.

Aldoende sta ik op een zonnige donderdagmiddag in een boekenwinkel in hartje Amsterdam. De beste heren hebben een paar nummer gespeeld, hebben uitgesproken hoe mooi ze het vinden dat Klaas een boek heeft geschreven en gaan er vervolgens klaar voor zitten. Tijd voor het signeren van mijn boek. Waarom ook niet. Nu we er toch zijn.

Na wat minuten wachten ben ik aan de beurt. In mijn hoofd hebben ik al een volledig trialoog gevoerd over mijn werk, over het boek, over mijn twitterconversatie met Simon een tijd geleden.

Maar niets. Ik stond voor hen en er kwam niets. Ik stamel en ik haper. Ik schrik van mezelf en zij zien het ook. Wat ik ook zeg, het raakt kant noch wal. Ineens ben ik het meisje wat ik jarenlang heb geobserveerd. High van de endorfine, adrenaline en dopamine. Een vlaag van verstandsverbijstering.

Maar ik besefte me ook dat er niets, maar dan ook niets is wat ik op zo’n moment zou kunnen zeggen wat er toe zou doen. Welke woorden zouden meerwaarde hebben wanneer je oog in oog staat met jongens die jij al jaren denkt te kennen. Je denkt dat je weet wat hun humor is en je denkt te weten wat ze belangrijk vinden in het leven. En wat weten ze van mij? Daisy. Hallo Daisy, zei Nick. Het stond geschreven op een post-it in het boek. – Dit had ik in opdracht gedaan toen ik in de rij stond te wachten. Mogelijk waren de jongens het moe om iedereen hun naam te vragen of misschien hebben ze ervaring met mompelende vrouwen zoals ik – Ik ben een onbekende, de vorige in de rij én de volgende.

Meer dan ooit ben ik er van overtuigd dat er in de wereld van de artiest plaats is voor goede psychologen. Ik ben gemotiveerd om verder te schrijven. Men wordt wijzer door schade en schande. Met nog altijd het schaamrood op mijn wangen drink ik mijn glas rosé verder uit. Ik pak er een goed boek bij. Ik sla het open. Op de eerste pagina zie ik een post-it. Daarnaast staat geschreven; Voor Daisy. Nick en Simon.

03

05

2 gedachten over “Een vlaag van verstandsverbijstering

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.